Ben dogdum iyi ki dogdum :) Bir yil boyunca yasimi soran herkese dudak bukup opucuk yollayacagim bir yasa geldim ;) Soylemesi pek keyifli diyorum, bazilari bana tuhaf tuhaf bakiyor. Bazilari da yaslanmaktan korkmuyo musun, ben yasimi soylemeyi sevmiyorum diyor. 'Hayir, neden ki?' cevabini begenmeyip 'Sen daha en fazla 27 gosteriyosun da ondan, oran buran kirissin sarksin boyle diyemezsin' diye eklemeyi de ihmal etmiyolar. Bodur tavuk her daim pilic deyip geciyorum :) Bu sene sacimda bir tanecik beyaz tel buldum, bundan bahsederken tepkimin sadece gulumsemek oldugunu soyledigimde bu tepkiye sadece beni cok iyi taniyan 2 kisi sasirmadi.:) Bundan 10 yil sonra da ayni seyi soyler miyim bilinmez ama beyazlar, kirisikliklar, sarkmalar beni kafamdaki ve kalbimdeki seyleri yapamamis olmaktan daha fazla korkutmuyor! Ha bir de su evlilik ve ogrencilik mevzulari var tabii.'Evde kaldin, evlen artik' , 'Hala ogrenci misin? Yas kac oldu okuyosun!' soylemleri... Evlenip coluk cocuga karismayi bir 'yasam tarzi' sanan zihniyetle tartismayi uzun zaman once biraktim zaten, asik oldugum ve beni mutlu eden adamla bir gun evlenicem ama bunun ne yasi vardir ne de zamani; sadece bir an'i ! Ogrencilik ise benim en keyif aldigim meslek. Doktora bitince sirf keyfine sanat tarihi masteri yapmak gibi planlarim oldugundan 'Kac yasinda doktor olucan?' sorusunu pek bir manali tonlamalarla soran sig kafalilarla da yeni tartismalara girmiyorum artik. Ogrenmenin, merak etmenin, arastirmanin neden yasi olur anla(ya)miyorum! Aborijinler'de dogum gunu kavrami yokmus, onlar ne zaman hayatlarini etkileyen yeni bir sey ogrenirlerse o zaman yeni bir yas alirlarmis ve buna da kisi kendisi karar verirmis; ne guzel ve bilge bir yaslanma yontemi! Ama bunu da anlatmiyorum tabii... 30'lar inanilmaz keyifli! Hala 20'lerin heyecani, hevesi, nesesi, hayalleri, umutlari, cilginliklari var ama bunlar daha agirbasli, deneyimli ve sakin. Gecen hafta danstan birkac aydir tanidigim ama cok vakit gecirip samimi olmadigim bir arkadasim 'Sakin sessiz duruyosun ama icin kipir kipir, civil civilsin' dedi. Yeni tanistigim insanlarin oldugu yerlerde hala sessiz sessiz oturup insanlari dinleyip inceliyorum (kac yasarsa yasasin huylu huyundan vazgecmezmis, eminim her zamanki gibi, buna gicik olduklarini sonradan itiraf edecekler:) ) Sessiz sakin otursam da sadece en hizli ve kipir kipir muziklerde (kendimi kaybedip) dans etmemin sonucu galiba.:) ... 'Kalp agrisi'nin bir benzetmeden cok ote birsey olup gercekten hissedilen bir agri oldugunu ogrendigim, umutsuzluga kapildigim, kacip gittigim (nadir) zamanlarim da oldu, olacaklar da....Bunlarla basetmenin yontemlerini ogrendim 30 yilda ... Umarim her yasim simdiki keyifli olur, her seferinde en az 5 pasta (cikolatali ve orman meyveli olmak sartiyla ;P) keser butun en cok sevdiklerimi yanimda bulurum... Cevremde bu kadar sevgi ve ask varken, bu kadar opucuk ve 'iyi ki varsin'la bogulurken yaslanmaktan neden korkayim ki? :D
